Sebastiaan Keijmel
“Twee jaar geleden zei ik in de gemeenteraad: ‘Ik laat mij niet meer politiek chanteren.’ Misschien klonk dat wat scherp, maar het kwam vanuit betrokkenheid. Het was ook een leermoment. Ik heb ervaren dat woorden blijven hangen. Toch sta ik nog steeds achter de boodschap: ik laat me niet overrompelen. Niet omdat ik hard wil zijn, maar omdat politiek eerlijk en open hoort te zijn. We werken hier voor de inwoners, niet voor spelletjes.”
Ik ben Sebastiaan Keijmel, 45 jaar, woon in Breskens en ben fractievoorzitter van Sluis Lokaal. In het dagelijks leven ben ik zelfstandig ondernemer. Binnen mijn bedrijf BK Business & Knowledge werk ik op verschillende terreinen: maritieme veiligheid, media en communicatie, advieswerk (onder andere in toerisme) en events en muziek. Dat laatste is eerlijk gezegd bijna de helft van mijn werk: als DJ, maar ook in het ondersteunen van evenementen in clubs en op festivals. Soms sta ik voor het publiek, vaak achter de schermen, in de organisatie en uitvoering. Ik werk veel samen met Belgische partners en ben er trots op dat we officieel Travel Partner zijn van het Tomorrowland Festival. Daarnaast geef ik DJ-cursussen aan kinderen. Dat vind ik bijzonder om te doen. Je ziet ze groeien: meer lef, beter luisteren, samenwerken en oefenen. Muziek maken is leuk, maar het geeft kinderen ook zelfvertrouwen. En dat vormt de basis voor verdere ontwikkeling.
Naast mijn werk ben ik opstapper bij de KNRM in Breskens. Als de pieper gaat, laat ik alles vallen en ga ik het water op. Soms is het koud, soms spannend, altijd serieus. Maar je gaat, omdat iemand op je rekent. Die mentaliteit neem ik mee naar de gemeenteraad: als het stormt, loop je niet weg.
De afgelopen vier jaar waren in de gemeenteraad best turbulent. De coalitie viel uiteen toen eerst de VVD en later de PvdA opstapten. Ik werd fractievoorzitter in precies die periode. Juist dan zie je hoe belangrijk het is om verantwoordelijkheid te nemen. Sluis Lokaal is niet weggelopen. Wij hebben geholpen om de gemeente bestuurbaar te houden, samen met onze wethouder Marian van Oosterbrugge. Want inwoners mogen verwachten dat hun bestuur blijft werken, ook als het ingewikkeld wordt. Daarom hebben wij koers gehouden. Samen zijn we sterker.
Iemand die ik hier graag noem is Lucien van den Broecke. Lucien is op 29 juni 2025 overleden. Ik mis hem nog steeds. Lucien stond aan de basis van Sluis Lokaal en mede dankzij hem ben ik de politiek in gegaan. Ik heb veel van hem geleerd, vooral het menselijke deel: ruimte voor een grap, maar als het nodig was ook serieus. Hij hield me altijd voor waar het om draait: om elkaar, om de samenleving, om het goed hebben met én voor elkaar. Daar doe je het voor en daar ben ik hem dankbaar voor, altijd.
De afgelopen jaren hebben we hard gewerkt aan onderwerpen die mensen dagelijks raken, zoals wonen. Sluis is geen gemiddelde gemeente. We hebben een sterke toeristische sector, maar de lonen liggen hier vaak lager dan gemiddeld, terwijl de huizenprijzen flink zijn gestegen. Op papier lijkt het soms alsof er genoeg woningen zijn, maar in de praktijk verdwenen woningen jarenlang naar de tweede woningmarkt. Dat schuurt. Dat maakt het voor starters, gezinnen en ouderen steeds moeilijker. Daarom hebben we keuzes gemaakt. We hebben recreatieve verhuur beperkt tot 28 dagen per jaar om het opkopen van woningen af te remmen. Niet omdat we tegen toerisme zijn, maar omdat wonen ook beschermd moet worden.
We hebben ruimte gekregen om meer te bouwen. De ambitie ligt op 1000 woningen. Landelijk geldt dat twee derde daarvan betaalbaar moet zijn, onder de € 420.000. Dat heet betaalbaar, maar lokaal voelt dat soms anders. Daarom blijven wij scherp op wat hier echt
nodig is. Een goede aanpak is “een straatje erbij”: kernen stap voor stap laten groeien, zonder het open landschap onnodig aan te tasten. Zo houden we scholen, verenigingen en voorzieningen in stand. Dat is belangrijk voor de leefbaarheid.
Dat vraagt ook vooruitkijken en ambitie tonen. Binnen de rondwegen is er ruimte om te groeien naar 50.000 inwoners, zonder het open landschap te beschadigen. Dat is geen doel op zich, maar het geeft richting. Tegelijk moeten we knelpunten, zoals het verkeer bij Schoondijke en IJzendijke, samen oplossen met de provincie en waar nodig met partners over de grens. In de Toekomstvisie 2050 heeft de raad vastgelegd waar we naartoe willen. Niet om te dromen, maar om koers te houden.
Samen Sterker, Samen de Toekomst In